Φάνης Φούκας

 «Αιτείτε και θέλει σας δοθεί, ζητείτε και θέλετε ευρεί, κρούετε και θέλει σας ανοιχτεί. Διότι πας ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και εις τον κρούοντα θέλει ανοιχθεί.» Ματθαίος ζ:7,8

 

O αδελφός μας Φάνης Φούκας, θα μας δώσει τη δική του μαρτυρία για το Χριστό και θα μας περιγράψει πως ο Κύριος απάντησε στις προσευχές του και εργάστηκε μέσα στη ζωή του και στην οικογένεια του.
 
- Αδελφέ Φάνη από πού είναι η καταγωγή σου;
- Η καταγωγή μου είναι από την Ευρυτανία. Από το Καρπενήσι.
- Ωραία μέρη εκεί.
- Ωραία μέρη όντως. Κι εγώ δοξάζω το Θεό που μεγάλωσα εκεί. Βέβαια ήταν λίγο πιο δύσκολα τα χρόνια τότε. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’80 που έφυγα, το Καρπενήσι δεν είχε καμία ανάπτυξη, ήταν σαν τόπος εξορίας. Αρχές δεκαετίας του ’90 όμως άρχισε να αναπτύσσεται και μέσα σε μια εικοσαετία έχει αλλάξει τελείως μορφή.
- Έφυγες είπες τη δεκαετία του ΄80;
- Ναι, έφυγα το 1986. Έβγαλα εκεί Γυμνάσιο, Λύκειο, μετά πήγα στη Λάρισα, τέλειωσα το ΤΕΙ και ύστερα ήρθα στην Αθήνα. Δούλεψα σε διάφορες εργασίες και τελικά κατέληξα σε μια θυγατρική της τράπεζας που εργάζομαι και τώρα. Έκατσα 4 χρόνια με συμβάσεις μέχρι που μας ενέταξε η τράπεζα στο μόνιμο προσωπικό της.
- Στο ΤΕΙ είχες σπουδάσει κάτι σχετικό;
- Ναι ήμουν στο ΤΕΙ λογιστικής και στην τράπεζα είχα μπει αρχικά στο λογιστήριο. Μετά όμως μετακινήθηκα σε άλλο τμήμα. Το 1996 γνωρίστηκα με τη γυναίκα μου τη Βασιλική και μετά από δύο χρόνια περίπου, το 1998 παντρευτήκαμε. Η γυναίκα μου ήξερε για τον Κύριο γιατί τα δύο της αδέλφια ήταν πιστά. Μου το είχε αναφέρει αλλά δεν με ενόχλησε. Είπα ότι δεν με απασχολεί, αρκεί να μην έχουν ανάμιξη μέσα στην οικογένειά μου.
- Η δικιά σου σχέση με το Θεό ποια ήταν;
- Πίστευα πάντα στο Θεό, όμως πίστευα ότι ο Θεός είναι κάτι μακρινό, κάτι που δεν μπορώ να το πλησιάσω. Μου είχαν μιλήσει για το Χριστό οι κουνιάδοι μου και μου είχαν μιλήσει και για την εκκλησία που πήγαιναν, την ελευθέρα αποστολική εκκλησία της πεντηκοστής. Τότε όμως αυτά που άκουγα μου φαινόντουσαν περίεργα, για να μην πω κάτι άλλο. Δεν μπορούσα να τα καταλάβω και να τα συλλάβω στο μυαλό μου. Ο Κύριος όμως για όλους έχει και το ανάλογο πρόγραμμα, το ανάλογο σχέδιο. Ήρθανε λοιπόν κάποιες δύσκολες καταστάσεις, γιατί με τη Βασιλική από την αρχή κιόλας ήτανε να χωρίσουμε.
- Τα προβλήματα άρχισαν μετά το γάμο;
- Είχαν ξεκινήσει λίγο πριν και όσο πηγαίναμε προς το γάμο η κατάσταση χειροτέρευε. Πιστεύω όμως ότι ο Κύριος μας κράτησε τότε και δεν χωρίσαμε. Δεν μπορούσαμε να προχωρήσουμε, αλλά δεν μπορούσαμε να κάνουμε και πίσω. Το τι έγινε στο γάμο δεν περιγράφεται. Δεν χαρήκαμε τίποτε, ήταν σαν να πηγαίναμε σε εκτέλεση και όχι σε γάμο.
- Έγινε κάποιο επεισόδιο;
- Η γυναίκα μου ξαφνικά είχε πάθει κάτι και δεν ήθελε να βάλει το νυφικό να έρθει στην εκκλησία. Όταν ήρθε ήθελε να τα πετάξει όλα και να σηκωθεί να φύγει. Στην εκκλησία εγώ κατάλαβα ότι είχα ξεχάσει τις βέρες στο σπίτι και έτρεχε ο αδελφός μου να τις φέρει. Προς το τέλος του γάμου κοιτάει η γυναίκα μου το δάχτυλο της και δεν υπήρχε η βέρα. Αρχίσαμε όλοι να ψάχνουμε και την βρήκε τελικά ο κουμπάρος μέσα στα ρύζια και στα λουλούδια. Πάει η Βασιλική σπίτι, πριν γίνει το τραπέζι, προσπαθεί μια φίλη της να κόψει μια κλωστή από το νυφικό, κόβεται το χέρι της και γεμίζει το νυφικό αίματα. Γινόντουσαν πράγματα που δεν ήταν λογικό να γίνουν όλα μαζί. Απ’ ότι μάθαμε εκ των υστέρων, μια φίλη της, η οποία για τον άλφα ή βήτα λόγο δεν ήθελε να παντρευτούμε, μας είχε κάνει μάγια. Τέλος πάντων, μετά γεννήθηκαν και τα παιδιά και άρχισαν πιο πολλά προβλήματα και γκρίνια μέσα στην οικογένεια. Ήταν σαν να είμαστε δύο ξένοι μεταξύ μας και δεν ξέραμε και τι έφταιγε. Γύρω στο 2003 επισκέφθηκε ο Κύριος την Βασιλική ένα βράδυ.
- Στον ύπνο της;
- Ναι. Της ζήτησε να του πει όλη τη ζωή της και όταν εκείνη έφθασε στο γάμο, της λέει: «εδώ σταμάτα και πες μου ποιους είχατε καλέσει». Άρχισε ν’ απαριθμεί τους καλεσμένους και της λέει: «ξεχάσατε να καλέσετε κάποιον.» «Ποιόν Κύριε;» τον ρωτάει. «Ξεχάσατε εμένα.» «Μα εσύ Κύριε πας σε όλους τους γάμους και τους ευλογείς.» «Κάνεις λάθος» της λέει ο Κύριος. «Αν δεν προσκληθώ σε ένα γάμο δεν πάω. Και ενώ θα έπρεπε να είμαι ο πρώτος καλεσμένος σας, όχι μόνο δεν με καλέσατε αλλά στον γάμο σας ήταν ο διάβολος». Μετά της είπε ο Κύριος κάτι για το μέλλον. «Θα έρθει η ώρα που θα περάσετε μια μεγάλη δοκιμασία. Σ’ αυτή τη δοκιμασία θα είμαι θεατής και θα επέμβω όταν πρέπει να επέμβω.»
- Σου τα είπε τότε η γυναίκα σου όλα αυτά;
Ναι βέβαια, και σε μένα και στ’ αδέλφια της και όλοι είχαμε δεχτεί ότι ηταν ο Κύριος που την είχε επισκεφθεί. Πέρναγε ο καιρός, το είχαμε σχεδόν ξεχάσει, όταν τελικά το 2008 ξεκίνησε αυτή η δοκιμασία. Κατά καιρούς μου έλεγε η γυναίκα μου, «Φάνη θέλω να χωρίσουμε» αλλά μετά της πέρναγε. Το 2008 όμως άρχισαν ξαφνικά πολλές εντάσεις, συνεχείς τσακωμοί για ασήμαντους λόγους και για πρώτη φορά όταν την άκουσα να μου λέει: «θέλω να χωρίσουμε» καταλαβα ότι το εννοεί πραγματικά. Άρχισα να γυρνάω παντού, όπου υπήρχαν εκκλησίες και μοναστήρια. Μόνο στον Άγιο Κυπριανό πήγαινα τρείς φορές την εβδομάδα.
- Στη Χασιά;
- Στη Χασιά ναι. Πήγαινα και προσευχόμουνα με τις ώρες. Πήγαινα και σε διάφορες άλλες εκκλησίες και μάζευα λάδια, ξύδια, ότι υπήρχε και τα είχα βάλει στην κρεβατοκάμαρα αλλά δεν γινότανε τίποτα. Τότε έκανα αυτό που πιστεύω ότι ήταν η αρχή για να γνωρίσω τον Κύριο. Γονάτισα και είπα το εξής: «Εδώ που φθάσαμε Κύριε, δύο λύσεις υπάρχουν. Ή θα μου δώσεις πίσω την οικογένεια μου ή θα με πάρεις. Τρίτη λύση δεν υπάρχει.»
- Πόσα παιδιά είχατε;
- Δύο κοριτσάκια. Ήταν τότε έξι και επτά χρονών. Μετά από δύο, τρείς μέρες πήγα να επισκεφθώ έναν συνάδελφο που ήταν στο ψυχιατρείο. Ήμασταν μαζί στην δουλειά αρκετά χρόνια, κάναμε και παρέα για ένα διάστημα μέχρι που εκείνος μέσα απο κάποιες άσχημες καταστάσεις είχε οδηγηθεί μέσα στο Δαφνί. Πήγαινα συχνά και τον έβλεπα και συνήθως ήταν μαζί του και μια κοπέλα που την είχε κάπως υπό την προστασία του. Αυτός ήταν σχετικά καλά, απλά είχε περάσει μια κατάθλιψη, αυτή η κοπέλα όμως ήταν κυριολεκτικά στον κόσμο της, δεν είχε επαφή με το περιβάλλον.
- Δηλαδή;
 - Ερχότανε μου έπιανε το χέρι και το φίλαγε. Εκεί που γέλαγε, εκεί άρχιζε να κλαίει, τραγούδαγε, φώναζε, είχε μια συμπεριφορά τελείως παράλογη και ασυνάρτητη. Όπως τον είχα επισκεφθεί λοιπόν και συζητούσαμε, παρατήρησα κάποια στιγμή ότι λείπει η κοπέλα. «Η Ελένη που είναι;» του λέω. Μου λέει: «Φάνη κι εγώ δεν έχω καταλάβει τι έγινε. Ήρθανε κάποιοι, έκαναν μια προσευχή κι απο τότε είναι καλά. Φεύγει το πρωί, πάει για δουλειά κι απλά έρχεται το βράδυ εδώ και κοιμάται.» Του λέω: «ποιοί ήταν αυτοί, παπάδες;», «Όχι» μου λέει. «Θυμάσαι που σου έλεγα για έναν ανηψιό μου τον Σάκη, που πίστεψε στον Χριστό και πάει σε μια εκκλησία; Αυτός είχε έρθει μαζί με κάποιους άλλους. Ο ένας ήταν ποιμένας ή κάτι τέτοιο.» Του λέω: «Μα είσαι σίγουρος;»
- Σου φαινότανε απίστευτο;
- Τον ήξερα τον άνθρωπο καλά, δεν υπήρχε περίπτωση να μου λέει ψέματα, αλλά επειδή την είχα γνωρίσει την κοπέλα, το γεγονός μου κίνησε πολύ το ενδιαφέρον. Ξαναπήγα την άλλη εβδομάδα και το πρώτο πράγμα που τον ρώτησα ήταν τι γίνεται με την Ελένη. Μου λέει: «η Ελένη είναι τελείως καλά, πήρε εξιτήριο κι έφυγε, πήγε σπίτι της.» Του λέω: «δώσε μου γρήγορα το τηλέφωνο του Σάκη.» Σκέφθηκα ότι αν αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν εδώ και με μια προσευχή έβγαλαν έξω θεραπευμένη αυτήν την κοπέλα, τι πιο απλό να έρθουν σπίτι μου να κάνουν μια προσευχή και να λυθεί και το δικό μου πρόβλημα.
- Απο τους κουνιάδους σου που ήταν πιστοί, πως και δεν είχες ζητήσει προσευχή;
- Όταν είχαν ξεκινήσει αυτά τα προβλήματα στην οικογένεια μου, είχα κόψει επαφή με όλους. Δεν ήθελα να ξέρει κανείς τίποτα και ούτε στους δικούς μου στο Καρπενήσι είχα πει κάτι. Και όπως είπα πριν, προσπαθούσα μέχρι τότε να βρω λύση με δικούς μου τρόπους. Συναντήθηκα με αυτόν τον αδελφό το Σάκη, ήταν και ένας άλλος αδελφός, καθίσαμε και συζητήσαμε και αυτό που μου είπαν ήταν ότι: «εμείς να κάνουμε όσες προσευχές θέλεις, αλλά το θέμα είναι τι θα κάνεις κι εσύ με το Θεό.» Ρώτησα πότε έχουν συνάθροιση, μου είπαν την Πέμπτη και την άλλη μέρα ήμουν εκεί. Άκουσα το κήρυγμα και στην συνέχεια ζήτησα απο τον ποιμένα να προσευχηθεί για μένα. Πράγματι προσευχήθηκαν ο ποιμένας και οι πρεσβύτεροι και εκεί ήρθε μέσα μου το πρώτο ξαλάφρωμα γιατί η καρδιά μου ήταν πολύ βεβαρημένη. Έκλαψα πολύ, τα δάκρυα τρέχανε σαν βρύση και άρχισα πλέον να αισθάνομαι διαφορετικά. Να πιστεύω ότι κάτι θα γίνει. Συνέχισα να πηγαίνω στις συναθροίσεις αλλά η κατάσταση στο σπίτι όσο πήγαινε και χειροτέρευε. Ήδη μου είχε πεί η γυναίκα μου να ψάξω να βρω σπίτι και να φύγω και ήδη είχε πάει σε δικηγόρο και είχε βάλει μπροστά διαδικασία διαζυγίου.
- Ήξερε ότι πήγαινες στην εκκλησία;
- Δεν το είχαμε συζητήσει αλλά το κατάλαβε μόνη της απο κάποιο τηλεφώνημα που άκουσε. «Να πηγαίνεις» μου έλεγε, «να ηρεμείς». Βέβαια εκείνη ήταν πιο ταραγμένη απο μένα αλλά δεν το καταλάβαινε τότε. Πράγματι συνέχισα εγώ, πήγαινα στην εκκλησία και γύρω στον Ιούνιο, την ημέρα του Αγίου Πνεύματος, βαπτίστηκα με Πνεύμα Άγιο.
- Στο νερό είχες βαπτιστεί;
- Όχι. Είχα λάβει αναγέννηση, ήμουν έτοιμος να βαπτιστώ, αλλά ζήτησα απο τον Κύριο να βαπτιστώ μαζί με την γυναίκα μου. Και όντως το άκουσε αυτό ο Κύριος, θα τα πούμε στην συνέχεια. Έπαιρνα βεβαίωση μέσα μου, από τον Κύριο, ότι θα κάνει έκβαση και αυτό έγινε ακόμα πιο έντονο μετά απο ένα γεγονός που θα αναφέρω. Είχαμε πάει πρώτη φορά στον δικηγόρο γύρω στον Απρίλιο και μπορώ να πω ότι μας έπιασε κατευθείαν από τη μύτη. Μας είπε: «Φέρτε ότι χαρτιά έχετε, θα σας πω και τι άλλο χρειάζομαι, με πληρώνετε και τελειώσαμε. Δεν σας ξέρω, δε με ξέρετε.» Τόσο ψυχρός και απότομος ήταν. Ακολούθησαν δύο, τρία ακόμα ραντεβού μέχρι που ήρθε η μέρα να πάμε να βάλουμε τις υπογραφές για να βγεί το διαζύγιο. Σε αυτή τη συνάντηση δεν ήθελα να πάω με τίποτα. Κι επειδή δουλεύω και σε τράπεζα, ξέρω καλά τι σημαίνει να βάλεις κάπου την υπογραφή σου. Το είπα στον ποιμένα της εκκλησίας και μου είπε το εξής: «Αν πρέπει να πας και δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, προσευχήσου να είναι ο Κύριος μαζί σου.» Πράγματι, γονάτισα, προσευχήθηκα και πήγαμε στο δικηγόρο. Σου έχω περιγράψει για τι άνθρωπο πρόκειται. Καθόμαστε απέναντι του, σηκώνει το κεφάλι του, μας κοιτάει (δεν θα το ξεχάσω ποτέ αυτό) και μας λέει: «Τι δουλειά έχετε εσείς εδώ;» Τον κοίταζα εγώ καλά-καλά. «Σας λέω, τι δουλειά έχετε εσείς εδώ; Εσείς δεν πρέπει να χωρίσετε. Σηκωθείτε και φύγετε. Πάρτε τα χαρτιά σας, πάρτε και τα λεφτά που μου δώσατε και πηγαίνετε σπίτι σας.» Δεν πίστευα στ’ αυτιά μου. Δεν μπορούσα βέβαια να σηκώσω τα χέρια μου ψηλά και να δοξάσω τον Θεό, αλλά απο μέσα μου δόξαζα τον Κύριο και τον ευχαριστούσα.
- Δεν υπογράψατε τελικά;
- Υπογράψαμε γιατί η γυναίκα μου ήταν ανένδοτη. Μάλιστα υποψιάστηκε ότι είχα δώσει κρυφά, χρήματα στο δικηγόρο. Αλλά αυτό που είχε γίνει μου είχε δώσει τέτοια σιγουριά που δεν μ’ ένοιαζε τίποτε. Έλεγα μέσα μου: «φέρτε να υπογράψω όσα χαρτιά θέλετε, ο Κύριος αυτό που θέλει να κάνει θα το κάνει.» Μετά από εκείνη την μέρα βρήκα ένα σπίτι δύο στενά παρακάτω, μετακόμισα και πλέον είχαμε αποκοπεί τελείως. Στα μέσα Σεπτεμβρίου προσευχήθηκα πολύ έντονα ένα βράδυ για το αίτημα μου και λέω: «Κύριε, έχω πάρει απόφαση ότι κι αν γίνει να Σε ακολουθήσω, αλλά αν θέλεις να μου δώσεις την οικογένεια μου, κάντο τώρα.»
- Είχες αποκάμει;
- Ένοιωσα πολλές φορές να πνίγομαι. Η κατάσταση να περνάει τα όρια μου. Βέβαια ο Κύριος ήξερε τα όρια μου καλύτερα απο εμένα. Μετά από δέκα-δεκαπέντε μέρες που έκανα αυτή την προσευχή έγινε πάλι μια προστριβή με τη σύζυγο μου και μαλώναμε από το τηλέφωνο για μια εβδομάδα συνέχεια. Την Παρασκευή (ήταν 3 Οκτωβρίου του 2008) μου λέει η Βασιλική: «δεν θέλω να μου ξαναμιλήσεις. Ότι θέλεις για τα παιδιά, θα μου στέλνεις ένα μήνυμα στο κινητό και θα συνενοούμαστε.» Πράγματι το απόγευμα κανονίσαμε να μου κατεβάσει τα παιδιά και όπως τα έφερνε θυμωμένη, ζήτησε να μου μιλήσει για τελευταία φορά. Πάρκαρα το αυτοκίνητο, μπήκαν τα παιδιά κι όπως εκείνη την ώρα της έφερνε ο εχθρός χίλια-δύο στο μυαλό για να μου πεί και να με κατηγορήσει, με το που ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου για να μπει μέσα (πόσα δευτερόλεπτα χρειάζονται;) ξέχασε τα πάντα. Αισθάνθηκε ξαφνικά να είναι ένας τελείως διαφορετικός άνθρωπος, της είχαν φύγει νεύρα, θυμοί και ένοιωθε λες και βρισκόμαστε για πρώτη φορά. Δεν μπορούσε να καταλάβει τι της συμβαίνει και νόμιζε ότι είχε πάθει κάποιο σόκ. Φθάσαμε εκεί που ήταν να πάμε με τα παιδιά κι έβλεπα απο μέρους της μια τελείως διαφορετική συμπεριφορά που δεν μπορούσα να την εξηγήσω.
- Ελευθερώθηκε από όλα μέσα σε μια στιγμή;
- Σε δευτερόλεπτα. Όσο διαρκεί το άνοιγμα μιας πόρτας. Βγήκαμε έξω μαζί, συζητήσαμε πολλά πράγματα και ήταν λες και είχαμε μόλις γνωριστεί, είχαν αλλάξει όλα μέσα της. Δεν ήξερα αν ζω όνειρο ή πραγματικότητα. Μετά απο λίγες μέρες την επισκέφθηκε πάλι ο Κύριος στο ύπνο της με την ίδια μορφή που την είχε επισκεφτεί παλιότερα. Είχε άσπρα μαλλιά και γένεια. Της είπε ότι: «Για όλα αυτά που έγιναν σας είχα προειδοποιήσει. Αυτή η δοκιμασία τώρα πέρασε, απο εδώ και στο εξής θα είμαι εγώ μέσα στο σπίτι σας.» « Έπρεπε Κύριε να γίνουν όλα αυτά;» τον ρώτησε. «Ναι» της λέει, «έπρεπε να γκρεμιστεί το παλιό για να χτιστεί το καινούργιο.» «Μα γιατί Κύριε να χάσουμε τόσα χρόνια;» τον ρώτησε πάλι. «Αυτά τα χρόνια δεν είναι τίποτα» της απάντησε, «μπροστά σε αυτά που έρχονται.» Στην συνέχεια ήρθε και η Βασιλική στην εκκλησία, πίστεψε και εκείνη και βαπτιστήκαμε μαζί στο νερό όπως το είχα ζητήσει από τον Κύριο. Αργότερα βαπτίστηκε και με Πνεύμα Άγιο. Και τα παιδιά μας έχουν πιστέψει, έχουν βαπτιστεί στο νερό και έχουν λάβει και Πνεύμα Άγιο και δόξα στον Κύριο για όλα, τώρα συνεχίζουμε όλοι μαζί την πορεία μας.
- Ευχαριστούμε τον Θεό. Κλείνοντας αδελφέ Φάνη, δώσε αν θέλεις ένα μήνυμα σε όλα τα ζευγάρια που αντιμετωπίζουν προβλήματα και τα οποία δυστυχώς αυτή την στιγμή είναι πολλά.
- Αυτό που θα ήθελα να δώσω σαν μήνυμα σε όλα αυτά τα ζευγάρια, είναι πως ο λόγος που χωρίζουν είναι ότι δεν υπάρχει ο Ιησούς Χριστός μέσα στην οικογένεια τους. Τίποτε άλλο. Και χωρίς Χριστό η οικογένεια δεν μπορεί να σταθεί γιατί ο διάβολος καθημερινά ωρύεται και εφευρίσκει τρόπους για να διαλύσει την οικογένεια. Το έζησα αυτό, γιατί είδα την πορεία μου χωρίς τον Χριστό, και τώρα βλέπω και ζω τη διαφορά στην πορεία μου μαζί με το Χριστό.